Mostrando entradas con la etiqueta Black Metal. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Black Metal. Mostrar todas las entradas

lunes, 3 de junio de 2019

GHEROALDIA X

Veña, xa queda menos:

miércoles, 11 de octubre de 2017

jueves, 8 de mayo de 2014

SALTADORES DE CAMINOS

Hoy comparto con vosotros la siguiente genialidad publicitaria, con la que me he topado esta mañana. Es una de esas campañas que intentan atacarte en lo más hondo y primigenio, y pretenden dejarte sentimentalmente afectado y aturdido. 


Nosotros nos hemos quedado como suspirando, agazapados en algún oscuro recoveco entre la vida y la muerte.

jueves, 17 de abril de 2014

EL PARQUE DE LOS CAÍDOS

Aguanta el Parque Warner de San Martín de la Vega. Aguanta también en él, en la parte dedicada a Batman, la imaginería de aquellas películas de juguete que se marcaron, allá por los noventa más o menos, Tim Burton y Joel Schumacher.


Confieso que he pasado un agradable rato allí. De todos modos, después de varias aéreas cabalgadas, me sigo pidiendo superhéroe de tierra.


Sobre otros aspectos importantes, infraestructurales, véase por ejemplo http://www.20minutos.es/noticia/1337940/0/tren-cercanias/pinto-san-martin-vega/fracaso-parque-warner/.

miércoles, 4 de septiembre de 2013

DÍAS DE VER ANO

Un asunto digamos peliagudo es el de la nunca suficientemente ponderada influencia de la televisión en las almas de sus mortales videntes. Para muestra, un botón en forma de video que vimos el otro día en El intermedio. Prepárense, porque es bien escatológico:

domingo, 11 de agosto de 2013

METAL IDEAS III

Cuando éramos jóvenes y malotes, escuchábamos a Accept. Ahora que somos mayores y más buenines, vamos a verlos. No es lo mismo que cuando nos los imaginábamos, pero nos había llegado a divertir alguna vez. Ayer en el Leyendas hemos de reconocer que no lo hicieron mucho. Tal vez sea que los temas nuevos no nos impresionan. Que el factor "que bueno que volviste", tras dos discos nuevos ya, ha dejado de hacer mella en nosotros. O que Udo siga sin ser Udo, y siga siendo otro. O que en este contexto, veleidades que se permiten vía micro del tipo "military troops around the world, keep the free world free" no nos hagan ya ni puta gracia. O que se dejen en el tintero, al menos en el setlist de ayer, temas importantes de los primeros discos, que son los que a nosotros más nos gustan. O igual es que antes (hasta justo después de que tocaran en la Rock Star) éramos inexpertos y fácilmente influenciables. O que ayer estábamos demasiado cansados y no teníamos suficiente humor como para cantar a lo hooligan. El caso es que no, no (nos) es lo mismo. Para nada.


Malos y perversos, pero que mucho (pero de postín, por lo extremo y normalizado, un poco al estilo Skeletor), son los Belphegor, que nos han encantado, claro.


También nos han gustado Oker, que rebosaron actitud, ilusión y urgencia. Grata revelación.
El resto, un tanto arbitrariamente, es silencio.

sábado, 10 de agosto de 2013

METAL IDEAS II

Enormes Venom ayer en el Leyendas. La descarga fue de órdago: se presentaron, entre ruidos obtusos y espectrales, en un escenario completamente simétrico: amplis, pentáculos y bateria, como diciendo: "esto es algo importante, algo que hemos concebido nosotros y no vosotros, entes insignificantes allá en la muchedumbre, una idea perfecta y acabada, el summum sublime de todo lo que hay malvado, así que andad al lorito" y empezaron con el clásico "Black Metal". A partir de ahí todo fueron golpes y mamporros, profundos y malévolos, a una parroquia semientregada, como Dios manda. El sonido apabullante. El bajo de Cronos atronador. La ejecución casi perfecta (el "casi" es importante y definitorio, que hablamos de Venom). Todo. Hubo quien echó de menos algún que otro tema ("In League With Satan", sentí por ahí), pero no seremos nosotros quienes discutamos La Ley. Heil, diremos, simplemente.


En el mismo orden de cosas, el de la pura actitud, creemos que merecen mención especial (entre lo que vimos, eso sí) Doro, Crisix y Nashville Pussy, Heil también a ellos.

viernes, 9 de agosto de 2013

METAL IDEAS

Curioso. Ayer en el festival Leyendas del Rock (sí, nos hemos venido aquí, qué pasa) el grupo de tributo Iberian Steel nos hizo recordar por qué nos gusta tanto Judas Priest. No sabemos por qué, pero removió más aquel lejano arquetipo que incluso el propio "original" hace dos años. 
Lo único el final: "sed buenos" no, hombre, "sed malos" mucho mejor.


Y hoy a seguir removiendo: Venom

lunes, 19 de noviembre de 2012

LIFE IS YOUR CREATION

Ez da sorpresa makala izan hau lehenengo aldiz entzun dudanean. Izan ere, prosaikoagotzat jotzen nituen musika-talde honetakoak. Horra hor, baina, Aqua: Barbie-rekin egin zutenarekin gutxi balitz, Jesusi ere omenaldia eginda:


viernes, 6 de abril de 2012

VIVA EL MAL

Tras una larga ausencia, me despierto aquí de nuevo pensando mal. Para celebrarlo, nada mejor que reivindicar la figura (sumida en alguna parte de mi imaginario escolar) de Corvax, el malo que enseña idiomas (que los muestra y/o exhibe, vamos). No me acuerdo exactamente mucho de él (ni de su partenaire santo e idiota Muzzy), pero supongo que eso es precisamente lo que le hace más poderoso. Cheers, Corvax!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...